BEN SENDEN SONRA HİÇ YAŞAMADIM Kİ

Evet öldüm...
Diri diri toprağa gömüldüm...
Ne uçurtma uçurdum kırlarda,
Nede papatya topladım baharda...
Dağınık bıraktım hep yatak odamızı,
Ayaklarımı yıkamadan yattım hep...
Traş olmadım,
Kirli çoraplarımı banyonun önüne bıraktım,
Duş aldım,
Banyonun zemini bir karış su içerisinde,
Kızgın ses tonunu duyar gibi kulaklarım;
''Murat! Yine mi yerleri ıslattın?''
Cevap vermedim telefonlara,
Posta kutusu yığınla zarf dolu,
Nefret ettiğin işimi bıraktım yaklaşık bir ay oldu,
Kahretsin ödemedim faturaları,
Kesecekler yarın bir gün elektriği suyu...
Kafesteki ''güllerin'' soldu,
İlgilenmedim hiç biriyle,
Zaten ben ilgilenmezdim ki,
Hep sen verirdin yemini suyunu,
Kafeste çürümeyi bekliyor şimdi benimle birlikte
Bir çift muhabbet kuşu...
Günler sonra ilk kapıyı açtığım kişi;
Gelen biricik annemdi.
Dayanamadım, açtım işte duyunca sesini...
''Oğlum'' dedi, ''Nerelerdesin, öldün mü?''
''Evet '' dedim, ''Anne öldüm, diri diri toprağa gömüldüm!''
Deliymişim gibi baktı bana manasızca,
Haksız da sayılmazdı aslında...
Ne annem biliyor sebep-i gerçeği nede diğerleri;
Ben Senden Sonra Hiç Yaşamadım ki...