SUÇ ORTAĞIM
Çocukluğuna dönmek isteyen kaç kişi var? Desem hemen hemen herkes ister, mutlaka. Hatıralarımız da kalan en masum, en şirin, en saf hallerimizin anısını taşımaz mıyız?
Her çocukluğumu andığımda hep yüzümde bir gülümseme ile buluyorum kendimi. Paylaşımlarım, kavgalarım, değeri ölçülemeyen mutluluklarımın bir pirinç tanesi kadar küçük oluşu. En önemlisi de size bu yolda eşlik eden, hayatınızın her karesinde var olan suç ortağınız, kurtarıcınız, en iyi arkadaşımız ruh ikizimizi farkında olmadan o yaşta olmuş oluruz.
Evet, hayatımın her karesinde var olan, suç ortağım dediğiniz bir kişi veya kişiler mutlaka olmuştur. Eğer yok diyorsanız üzülerek söylüyorum ki hayatın tadını bulamamışsınız demektir.
Bana çocukluğun denildiğinde ilk aklıma gelen sen olursun suç ortağım. Koça mahallede sadece iki çocuk olmamız mı? Bizi bir birimize bu kadar bağlayan. Yoo hayır iki bin çocukta olsak ayrılmayan bir kalple tutmuşuz biz birimizin ellerini. Anlatmakla bitmeyen bir kahkaha fırtınası gibi yaşamışım o yıllarımı.
Tüm sıkıntıları gülücüklerin arkasına saklayarak büyümüşüz. Geride kalan temiz Saf, andıkça doyulmayan bir çocukluk kaldı.
Ne zaman büyüdü ki ellerimiz...